ForexBiznes: Forex od A do Z

Co wywołuje kryzys walutowy

Co wywołuje kryzys walutowy

Co wywołuje kryzys walutowy
Luty 19
14:48 2015

Od wczesnych lat 90. pojawiało się wiele czynników, które zaskakiwały inwestorów, prowadząc do działań skierowanych na walutę oraz odpływu kapitału. Dlaczego inwestorzy walutowi i międzynarodowi finansiści odpowiadali w ten sposób? Czy szacowali dokładnie gospodarkę, czy po prostu kierowali się instynktem? W tym artykule przyjrzymy się niestabilności walutowej oraz odkryjemy, co tak naprawdę do niej prowadzi.

Czym jest kryzys walutowy?

Kryzys walutowy powstaje, gdy następuje spadek wartości waluty danego państwa. Spadek ten ma negatywny wpływ na gospodarkę, poprzez kreowanie niestabilnego kursu walut, co oznacza, że jeden unit waluty nie kupi już tak wiele, jak to było wcześniej. Upraszczając, możemy powiedzieć, że kryzys powstaje jako interakcja pomiędzy oczekiwaniami inwestora a tym, co te oczekiwania powodują.

Polityka rządowa, banki centralne oraz rola inwestorów

W perspektywie kryzysu walutowego, bankierzy centralni gospodarek stałych kursów walut mogą próbować utrzymać stały kurs poprzez wzbogacanie obcych rezerw walutowych albo poprzez pozwolenie kursowi na drobne wahania.
Czemu zwrócenie się obcych rezerw jest dobrym rozwiązaniem? Gdy rynek doświadcza dewaluacji, presja zniżkowa na walucie może być zrównoważona przez wzrost stóp procentowych. W celu zwiększenia stopy procentowej, bank centralny musi uszczuplić zasoby mon terane, co doprowadzi do zwiększonego popytu na walutę. Bank może tego dokonać poprzez wyprzedanie obcych rezerw, w celu utworzenia wypływu kapitału. Gdy bank wyprzeda porcję swoich obcych rezerw, dostaje płatności w formie waluty krajowej.
Takie wsparcie kursu nie może trwać wiecznie, zarówno w kwestii spadku obcych rezerw oraz czynników politycznych i gospodarczych takich jak wzrastające bezrobocie. Dewaluacja waluty poprzez wzrost kursu stałego może doprowadzić do sytuacji, gdzie domowe dobra będą tańsze od zagranicznych, co zwiększa zapotrzebowanie na pracowników. Na krótką metę dewaluacja zwiększa również stopy procentowe, które muszą być wsparte akcją banków centralnych w celu zwiększenia zasobów monetarnych oraz zwiększenia obcych rezerw. Jak wspomnieliśmy wcześniej, podpieranie stałego kursu walut może szybko wyczerpać rezerwy państwa a zdewaluowanie waluty może je z powrotem zwiększyć.
Niestety dla banków, a stety dla ciebie, inwestorzy są bardzo dobrze świadomi tej strategii dewaluacyjnej i świetnie potrafią się w nią wpasować. Jeśli rynek oczekuje, iż banki centralne zdewaluują walutę, co doprowadzi do zwiększonego kursu, możliwość zwiększenia obcych rezerw przez całokształt potrzeb nie jest zrealizowane. Zamiast tego, banki centralne muszą używać swoich rezerw, by zmniejszyć zasoby mon terane, co prowadzi do zmniejszenia się domowego kursu.

Anatomia kryzysu

Jeśli pewność inwestora w stabilizację gospodarczą jest zagrożona, stara się on wydostać swoje pieniądze z państwa. Określa się to mianem wypływu kapitału. Gdy inwestor wyprzedaje swoje inwestycje w domowej, zdenominowanej walucie, konwertuje je na obcą walutę. Sprawia to, że kurs tylko się pogarsza prowadząc do wyczerpania waluty, co z kolei prowadzi do sytuacji, gdzie państwo nie jest w stanie sfinansować wydatków kapitału.
Przewidzenie, kiedy państwo popadnie w kryzys wymaga analizy rozmaitych i skomplikowanych czynników. Poniżej znajduje się kilka z nich odnośnie współczesnych kryzysów:

  • Państwa ogromnie pożyczają
  • Wartość waluty błyskawicznie wzrasta
  • Roztrzęsienie inwestorów w skutek niepewności nad akcjami rządu

Przyjrzyjmy się teraz kilku kryzysom i sprawdźmy jak odbiły się na inwestorach.

Przykład 1: Kryzys Latynoamerykański z 1994 r.

20.12.1994 r. meksykańskie peso było zdewaluowane. Meksykańska gospodarka znacznie się ulepszyła od 1982 r. a stopu procentowe były na pozytywnych poziomach. Kilka czynników przyczyniło się jednak do kryzysu:

  • Reformy ekonomiczne od późnych lat 80. Które miały ograniczyć inflację, zaczęły upadać, gdy gospodarka zaczęła słabnąć.
  • Zabójstwo kandydata na prezydenta Meksyku w 1994 r. doprowadziło do obaw odnośnie wyprzedawania waluty.
  • Bank centralny posiadał około 28 bilionów dolarów obcych rezerw, co miało utrzymać peso na stabilnym poziomie. W ciągu niespełna roku, po rezerwach nie było śladu.
  • Bank centralny rozpoczął konwertowanie długów krótkich zdenominowanych w peso na obligacje zdenominowane w dolarach. Konwersja doprowadziła do wyczerpania obcych rezerw i powiększenia długu.
  • Kryzys doprowadził do obaw inwestorów odnośnie reakcji rządu.

Gdy rząd ostatecznie zdecydował się na dewaluację waluty w grudniu 1994 r. popełnił ogromny błąd. Nie zdewaluował waluty w dostatecznej ilości, co pokazało, że polityka nie była w stanie podjąć potrzebnych kroków. Doprowadziło to do sytuacji, w której obcy inwestorzy znacznie obniżyli kurs peso co zmusiło rząd do podniesienia stóp procentowych do prawie 80%. Bardzo mocno odbiło się to na PKB państwa, które również upadło. Kryzys ostatecznie został opanowany przez pożyczkę od USA.

Przykład 2: Kryzys azjatycki w 1997r.

Azja południowa była siedzibą „tygrysiej” gospodarki. Obce inwestycje dokonywane tam były od lat. Nierozwinięte gospodarki doświadczyły błyskawicznego wzrostu oraz eksportu o bardzo wysokim poziomie. Szybki wzrost towarzyszył projektom inwestycyjnym kapitału, jednakże całkowita produktywność nie spełniła stawianych oczekiwań. Bezpośrednia przyczyna wybuchu kryzysu to kwestia sporna. Pierwsza w kłopoty popadła jednak Tajlandia.
Podobnie jak Meksyk, Tajlandia w znacznym stopniu polegała na obcych rezerwach w celu upłynnienia rynku. Głównie jednak, inwestycje w rynku nieruchomościami były błędnie zarządzane. Ogromny deficyt podtrzymywany był przez sektor prywatny, który utrzymywał się jedynie dzięki obcym inwestycjom. Naraziło to państwo na znaczną ilość ryzyka związanego z obcym kursem walut. Ryzyko stało się realne, gdy USA zwiększyło stopy procentowe, co doprowadziło do zmniejszenia się obcych inwestycji w Azji południowej. Nagle, deficyty stały się gigantycznym problemem, a zastój gospodarczy rozwinął się błyskawicznie. Kryzys Azji południowej narodził się z kilku problemów:

  • Stały kurs walut stał się trudny do utrzymania a waluta spadła na wartości.
  • Gospodarki Azji południowej doświadczyły nagłego wzrostu prywatnych długów, które powstały w kilku państwach na skutek za dużej inflacji wartości aktywów.
  • Obce inwestycje nie były spekulatywne a inwestorzy nie przywiązywali uwagi do ryzyka.

Wnioski
Z powyższych sytuacji wynikają następujące wnioski:

  • Gospodarka może być całkowicie wypłacalna a nadal może popaść w kryzys. Posiadanie debetu nie umożliwi funkcjonowaniu polityki monetarnej.
  • Nadmiar handlowy i niski wskaźnik inflacji Mozę zmniejszyć rozmiar kryzysu, jednak spekulacja ogranicza opcje na krótką metę.
  • Rządy często będą zmuszane wprowadzać płynność do banków prywatnych, co może regulować krótkoterminowym debetem, który wymagał będzie przed terminowych płatności. Jeśli rząd również zainwestuje w krótkoterminowe debety, może bardzo szybko utracić wszystkie obce rezerwy.
  • Podtrzymywanie stałego kursu nie oznacza, że polityka banku centralnego będzie idealnie funkcjonować. Bank centralny musi zwracać uwagę na dewaluację, by pozostać wypłacalnym.

Podsumowanie
Wzrost państw szybko się rozwijających jest ogólnie rzecz biorąc kwestią pozytywną dla gospodarki światowej, jednakże zbyt szybki wzrost może doprowadzić do niestabilności, wypływu kapitału oraz wyczerpania domowej waluty. Skuteczne zarządzanie bankami centralnymi może pomóc, jednak należy pamiętać, że wyprowadzenie waluty z kryzysu to długa podróż.
Dosyć długów – zacznij zarabiać pieniądze
Chciałbyś pozbyć się długów, wziąć kredyt i oszczędzać na emeryturę? Darmowy doradca finansowy Investopedii pokaże ci 7 kroków do niezależności finansowej. Kontroluj swoje pieniądze i KLIKNIJ tutaj by zapisać się do newslettera.

Informacje o autorze

Zenon Miłosz

Zenon Miłosz

Powiązane artykuły